Comparison of Three Fixation Methods for the Prevention of Wound Contractions in Diabetic and Non Diabetic Mice with Full Thickness Skin Excision
Yazarlar (7)
Turgut Anuk Kafkas Üniversitesi, Türkiye
Savaş Öztürk Kafkas Üniversitesi, Türkiye
Prof. Dr. İsa ÖZAYDIN Kafkas Üniversitesi, Türkiye
Şahin Kahramanca
T.C. Sağlık Bakanlığı, Türkiye
T.C. Sağlık Bakanlığı, Türkiye
Sadık Yayla Kafkas Üniversitesi, Türkiye
Prof. Dr. Özgür AKSOY Kafkas Üniversitesi, Türkiye
Bülent Çağlar Bilgin
Kafkas Üniversitesi, Türkiye
Kafkas Üniversitesi, Türkiye
| Makale Türü |
Özgün Makale
(SSCI, AHCI, SCI, SCI-Exp dergilerinde yayınlanan tam makale)
|
||
| Dergi Adı | Kafkas Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi (Q4) | ||
| Dergi ISSN | 1300-6045 Wos Dergi Scopus Dergi | ||
| Dergi Tarandığı Indeksler | SCI-Expanded | ||
| Makale Dili | Türkçe | Basım Tarihi | 01-2016 |
| Cilt / Sayı / Sayfa | 22 / 5 / 647–651 | DOI | – |
| Özet |
| İnce derili ve zayıf derialtı bağlantılı deney hayvanlarında oluşturulan eksizyonel yara modellerinde en önemli sorun iyileşme döneminde şekillenen yara kontraksiyonudur. Daha çok myofibroblastların neden olduğu bu durum yaranın erken kapanmasına ve yanıltıcı sonuçların ortaya çıkmasına neden olabilmektedir. Son zamanlarda, tam katmanlı eksizyonel yara modellerinde kontraksiyonu redükte etmek için çeşitli denemeler yapılmıştır. Bu çalışma ile yara kontraksiyonunun minimize edilmesine yönelik üç farklı fiksasyon yönteminin karşılaştırılması amaçlandı. Çalışma, non-diyabetik (Grup I, n=24) ve diyabetik (Grup II, n=24) olmak üzere 2 ana grupta yürütüldü. Her bir gruptaki hayvanlar 4 eşit alt gruba ayrılarak (Grup I-A, I-B, I-C, I-D; Grup II-A, II-B, II-C, II-D) hayvanların sırt bölgesinde 1.2x1.2 cm ölçülerinde tam katmanlı deri eksizyonu oluşturuldu. I-A ve II-A gruplarında herhangi bir fiksasyon uygulanmazken, I-B ve II-B gruplarında ayrı dikiş, I-C ve II-C gruplarında deri ve deri altı dokulardan birkaç noktadan geçecek şekilde her bir yara kenarına yerleştirilip sadece köşelerde düğümlenen dikiş, I-D ve II-D gruplarında ise polietilen bir fiksasyon materyalinin ayrı dikişlerle yara kenarına tespit edildiği fiksasyon modelleri oluşturuldu. Çalışmanın 3, 7, 14 ve 21. günlerinde yara bölgesinin dijital fotoğrafları alınarak yaraların küçülme oranları karşılaştırıldı ve kullanılan yöntemlerin kontraksiyonu engellemedeki etkinlikleri değerlendirildi. Fiksasyon sonrası yara alanları karşılaştırmalı olarak değerlendirildiğinde, uygulanan her üç fiksasyon yönteminin bütün aşamalarda kontrol gruplarına göre yara kontraksiyonunu engellemede etkili olduğu gözlendi. Ayrıca, tüm kontrol günlerinde ayrı dikiş (I-B, II-B) ve polietilen destekli ayrı dikiş (I-D, II-D) gruplarında, sadece köşelerde düğümlenen dikiş gruplarına göre kontraksiyonun daha fazla engellendiği de saptandı. Çalışmanın sonuçları, yara alanının küçülmesine dayalı deneysel çalışmalarda, biyolojik bir süreç olan yara kontraksiyonunun dikkate alınması ve yanıltıcı sonuçlardan kaçınmak için deney protokollerinin uygun bir fiksasyon eşliğinde yürütülmesi gerektiğini ortaya koymuştur. |
| Anahtar Kelimeler |
