A New Surgical Technique for the Repair of the Achilles Tendon Rupture: Repair of the Achill Tendon Rupture by Implant without Immobilization and Compared with Traditional Suture Techniques in Rabbits
Yazarlar (12)
Türkiye
Prof. Dr. Engin KILIÇ
Kafkas Üniversitesi, Türkiye
Kafkas Üniversitesi, Türkiye
Prof. Dr. İsa ÖZAYDIN
Kafkas Üniversitesi, Türkiye
Prof. Dr. Celal Şahin ERMUTLU
Kafkas Üniversitesi, Türkiye
Atatürk Üniversitesi, Türkiye
Dokuz Eylül Üniversitesi, Türkiye
Türkiye
Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Türkiye
Türkiye
Türkiye
Türkiye
| Makale Türü |
Özgün Makale
|
| Makale Alt Türü | SSCI, AHCI, SCI, SCI-Exp dergilerinde yayınlanan tam makale |
| Dergi Adı | Kafkas Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi |
| Dergi ISSN | 1300-6045 Wos Dergi Scopus Dergi |
| Dergi Tarandığı Indeksler | SCI-Expanded |
| Makale Dili | Türkçe |
| Basım Tarihi | 10-2010 |
| Cilt No | 16 |
| Sayı | 5 |
| Sayfalar | 777 / 782 |
| DOI Numarası | 10.9775/kvfd.2010.1546 |
| Makale Linki | http://vetdergi.kafkas.edu.tr/extdocs/2010_5/777_782.pdf |
| Özet |
| Bu çalışmayla eklemleri immobilize etme gereği olmadan ve tendon bütünlüğü mümkün olduğunca korunarak aşil tendon rüptürlerinin onarılması ve diğer tekniklerde bildirilen komplikasyonların önemli bir bölümünün önlenmesi amaçlandı. Bunun için günümüzde en sık kullanılan Krackow, Modifiye Kessler ve Bunnell sütür tekniklerinin uygulandığı üç ayrı kontrol grubu ve geliştirilen tekniğe ait sonuçlar biyomekanik objektif kriterlere göre karşılaştırılması yapıldı. Demonstrasyon olgularından elde edilen çekme deneylerinin sonuçları dikkate alınarak her grupta 6 denek olacak şekilde 4 ayrı grup oluşturuldu. Operasyonlar xylazine hydroklorür (Rompun 2% -Bayer) sedasyonunu izleyerek bupivacain HCI ( Marcaine 0,05- Eczacıbaşı) ile elde edilen spinal anestezi altında gerçekleştirildi. I. Grupta üzerinde delikler açılarak önceden hazırlanan fleksibl polyetilen materyalden hazırlanmış implant kullanıldı. II. grupta Krackow, III. grupta Modifiye Kessler, IV. grupta ise Bunnell dikiş teknikleri uygulanarak rüptür onarıldı. Denekler postoperatif 6.haftada overdose sodium penthobarbital (50 mg/kg) kullanılarak ötenazi edildi. Histopatolojik açıdan gruplar arasında önemli bir fark saptanamazken, biyomekanik test sonuçları dikkate alındığında geliştirilen tekniğe göre hem tendonun maksimum dayanacağı yük hem de uzama miktarı literatürdeki bütün tekniklere göre oldukça yüksek bulundu. Bu sonuç geliştirilen tekniğin maksimum dayanım sınırından sonra bile belirli bir süre daha yük taşımaya devam ettiğini göstermektedir. Buradan elde edilen sonuçlardan aynı tekniğin insan modellerinde de uygulanabileceği kanısına varılırken, tekniğin insan modellerinde başarılı olması durumunda bu alanda çok önemli bir ortopedik problemin sorunsuz bir şekilde çözüme kavuşturulabileceği söylenebilir. |
| Anahtar Kelimeler |
BM Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları
| Atıf Sayıları | |
| TRDizin | 2 |